wysnucie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Rzecz szczególna. Na pytania powyższe możnaby odpowiedzieć twierdząco i przytoczyć na to cały szereg dowodów z ostatniej pracy Potockiego — ale możnaby odpowiedzieć także przecząco i poprzeć to zaprzeczenie również całym szeregiem cytat. Już to samo uprawnia do wysnucia wniosku, że mamy tu do czynienia z umysłem bujnym, ale niezrównoważonym i popadającym w sprzeczności, jeżeli chodzi o orjentacje ogólne, kryterja i podstawy twórczości i krytyki, w każdym razie jednak nie przeciętnym, a to przez mimowolne docieranie w pewnych momentach do tych głębin, które czynią z krytyka „świadomość moralną*, przez błyski intuicyjne, rozświetlające niejednokrotnie zawiłe i ciemne procesy twórczości, przez odczucie raczej, niż zrozumienie dużej wagi historyczno-socjologicznego traktowania problematów literackich, przez szeroką skalę wrażliwości, przez rozmiłowanie zapamiętałe (przysłaniające często trzeźwość sądu) w rzeczach literatury i sztuki, entuzjazm szczery i bezpośredni, impet zapału polemicznego, który zresztą często walczy z wiatrakami lub nawet tworzy sobie sztucznych przeciwników tam, gdzie przy dobrej woli i przezwyciężeniu pewnych wrodzonych wstrętów, mógłby znaleźć nawet tęgich sprzymierzeńców. Je...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kridl, Manfred 1923. Krytyka i krytycy, Warszawa etc. : Gebethner i Wolff
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.