zagraniczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) uczącej się lub świeżo wyuczonej młodzieży. Właściwy przedmiot walki, jej właściwy cel, jej natura, objawi się dopiero później; ale jej pierwiastki już są, choć niewidoczne i może sobie samym nieznane. Państwo Rosyjskie, Turek i wzrost domu austryackiego, czyli to, co stanowi o zagranicznem położeniu Polski; parlamentaryzm szlachecki, czyli to, co stanowi o jej stanie wewnętrznym; wreszcie oświata humanistyczna, czyli to, co stanowi o jej religijnych i politycznych pojęciach, o kierunku jej cywilizacyi w wieku XVI, to wszystko jest już znacznie przygotowane, kiedy się ten wiek zaczyna...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Tarnowski, Stanisław 1903. Historya literatury polskiej. T. 1-3, wyd. drugie, przejrz. i dopełn., Warszawa : Słowo
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.