zakrztuszenie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) dobrze. A dziś — tak udręczona przeze mnie, połknąwszy wreszcie ten rosół z żółtkiem i przetartą kaszkę, i sok z pomarańczy — tyle co zjadłaby lalka, zaufawszy mi wbrew przestrogom instynktu — zwróciła wszystko w paru zakrztuszeniach — przerażona, zdyszana, dygocąca, znużona śmiertelnie. Gdy uspokoiła się już trochę, gdy obmyłam ją i odświeżyłam, spytałam szeptem, li_ząc, że moż: mnie nie usłyszy: „Ale nie gniewasz się na mnie?”...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Nałkowska, Zofia 1970. Dzienniki czasu wojny, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.