zbitka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Naprzeciwko, sąsiadka z parteru w gumowych rękawiczkach własnoręcznie myła podłogę wciąż jeszcze, aczkolwiek czekał na nią przed bramą elegancki samochód. Piętnastoletnia dziewczynka, która dała Pawłowi tyle radości w klinice w Havre — utworzyła w myślach jego nierozdzielną zbitkę z tą przystojną kobietą, która zachowała czystość w frywolnym i pożądliwym Paryżu, odziedziczywszy po niewiadomo jakich zamierzchłych pokoleniach kompleks cnót gospodarskich. Jutta przyjechała z Berlina w pełni krasy swej młodzieó*...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Pitigrilli 1931. Mężczyzna szuka miłości, przekł. Z. Melicka, wyd. drugie, Warszawa : Alfa
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.