zdaniotwórczo

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) 0 dzieciach, czy o trawie? W zasadzie punktem wyjścia jest trawa; realnie „omawia“ się tu zdeptaną trawę, formalnie jednak, na podstawie junktywności kategorialnej czasownika, wynika przypisywanie dzieciom roli szkodników. Faktem jest, ze to dzieci zdeptały trawę, tylko że dowiadujemy się o tym w odwróconej kolejności: realnie, zdaniotwórczo, nie przypisuje się dzieciom deptania, lecz deptaniu przypisuje się sprawcę. Zatem i tradycyjne „orzekanie“ to też funkcja „semantyczna“, wynikająca z charakteru kategorialnej junktywności czasownika, a nie z sytuacji bezpośrednie zdaniotwórczej...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
BPTJ - Biuletyn Polskiego Towarzystwa Ję­zy­ko­znawczego (Kraków / Wrocław / War­szawa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przysłówek

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.