zdrzemanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Już dnieć poczynało, kiedy po krótkim zdrzemaniu zbudziło mię jakoby ostatnie wysilenie pomieszanych głosów: kobiety śpiewały coś pogrzebowego, dzieci i dziady śmieli się i wykrzykiwali, głuszyli rozstrojoną arfę i gitarę, a tanecznicy wybijali w podłogę...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Domeyko, Ignacy 1963. Moje podróże. Pamiętniki wygnańca. II, Wrocław ; Warszawa ; Kraków : ZNiO
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.