zemglenie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Wsiąkli w miasto jak woda w miękką deskę podłogi. Matka sprząta. Jakby huragan przeszedł po izbie. Papierzysków, niedopałków, błota całe składy. Ale to i lepiej, że jest co robić. Zapomina się na chwilę o niepokoju, co przykrym zemgleniem ssie w żołądku, nie daje usiedzieć na miejscu. Ugotować co, za ostatni Anatolowy zarobek, bo przecie przyjdą. A jeść też trzeba...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Wasilewska, Wanda 1955. Pisma zebrane. T. 1. Oblicze dnia. Ojczyzna. Ziemia w jarzmie, Warszawa : Wyd. MON
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.