zgłupić

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) — Ludzie plotą — szlochała — a nie tak było, jak plotą, nie taki on był winien i nie taki zbrodzień, żeby taki zdrajca był, toby na ochotnika nie poszedł, łżą, co mówią, żeby miał co na nasze wojsko bolszewikom donosić. On był jeszcze taki młody, ledwo miał osiemnaście lat i dał się zgłupić, bo byli i takie ludzie, co byli za bolszewikami, oni go namówili, żeby nosił jakieś tam papiery, takie namowy drukowane, jeszcze mu za to coś obiecali, to on był taki głupi, że dał się skusić, zawsze był biedny, to myślał, że może coś zarobi, a sam nie wiedział,...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Piasecki, Bolesław 1971. Siły rozwoju, Warszawa : Pax
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownik

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.