ziewnienie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) — Ot, pani, dobrze się ze mną dzieje; o kuli, ale nadąża — zmiłuj się, pani, strzeż się, i każdy niech się strzeże, czyli to nóg na krzyż założyć, czy ziewnąwszy ziewnienie zażegnać, czy się z owym „Boże mój“ albo z jakimkolwiek pobożnym wyrwać przysłowiem...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Ossoliński, Józef Maksymilian 1970. Wieczory badeńskie czyli Powieści o strachach i upiorach [...], Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.