abszmak

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) w wiek męski. Wyeksploatowawszy wszystkie style myślenia i pisania znalazł wreszcie azyl w staropolszczyźnie, którą włada jak Reymont ludu uniwersalną gwarą albo nawet jak sam Wiech przedmiejską, a nawet lepiej. Jeśli dawniej pogrubiał sprawy cienkie albo pocieniał grube, później abszmak do siebie stanowczo za długo czując, teraz mu język giętki sam wystarcza: „Mucharzewski klęcząc rączki nade mną splata. Lepko mam w gębusi...”, innym razem gębusia panu Z. się...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Drozdowski, Bohdan 1973. Życie samo w sobie, Warszawa : Wyd. MON
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.