architekt-modernista

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Józef Piłsudski nie miał pretensji do „nowoczesności” i nie chciał — czy nie potrafił — stworzyć i spopularyzować „teorii” państwa, które usiłował zbudować. Nie był uczonym „dyplomowanym” architektem-modernistą, lecz raczej „domorosłym” budowniczym-praktykiem, który chciał budować tak, jak to robili ojcowie, możliwie unikając jednak przy tym ich błędów. Gdy stosowana przez niego metoda „tworzenia faktów dokonanych” („z rewolwerem w kieszeni”), załamała się najprzód w Kownie, potem w Kijowie i zreszcie została pogrzebana przez Grabskiego w Rydze (oddanie Rosji „wrzodu mińskiego”), Piłsudski zamknął się w sobie i... dostosował do „polskiej rzeczywistości”. Osta...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kultura - Kultura (Paryż)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.