artysta-poprzednik

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) padkową, bez żadnego określonego stylu. Po wtóre, może on, przeciwnie, poddać się w całości swemu poprzednikowi, starać się odtworzyć całą jego manierę: jeśli tamten malował tułów ludzki w kształcie trapezu, opartego na prostokącie, to i ten do tegoż ucieknie się sposobu; dzięki takiemu poglądowi na sprawę otrzymujemy sztukę konwencjonalną o stylu dobitnym, określonym, ale czyniącą postępy jedynie w kierunku coraz wydatniejszego podkreślenia pierwiastków konwencjonalnych. Na koniec po trzecie, następca może podzielić uwagę swą między artystę-poprzednika a przedmiot odtwarzany; starannie zbada on twór poprzednika, aby zawładnąć całą jego techniką, następnie zaś zagłębi się w swój przedmiot, postara się zdać sobie sprawę z tych niedoskonałości, które cechowały manierę poprzednika, pokusi się o to, aby bliżej podejść ku przyrodzie, niż podszedł tamten. Przy takim stosunku...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Zieliński, Tadeusz 1970. Po co Homer? Świat antyczny a my, Kraków : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.