branie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) idei, jak się doskonalił wewnętrznie. Z razu były bolesne zwątpienia i zboczenia ku owemu panteizmowi, tej zdradliwej skale, o którą uderzają umysły zbyt entuzyazmowane dla bóztwa natury, zbyt skłonne do rozpływania się w uczuciu nieskończoności i brania go za jedno z owym Wszechduchem pochłaniającym zarówno stworzenie, jak Stworzyciela, świat i Boga. Wszakże obawa była moźebna, ażeby poeta szukający duszy symbolów pogańskich i duszy rzeczy stworzonych, nie zrobił z niej tchnienia samego Boga, wszechźycia ponawiającego się od wieku do wieku, nakoniec bożego słowa zformułowanego dla gminu w dogmatach i obrządkach, a dla mędrców zamykającego się w harmoniach i wielkościach ziemi i nieba... Że poeta przecho...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Siemieński, Lucyan 1881a. Dzieła. T. 3-4, Warszawa : Nakł. i Druk. J. Ungra
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.