car-armata

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Uśmiechajqc się szerokimi czarnymi ustami lufy stała stara car-armata. U stóp leżały dekoracyjne kule. Douglas lekko skoczył na piedestał, zrzucił marynarkę, silnymi rękami uchwycił wylot lufy, podciqgnqł się i nie odwracajqc się powiedział: — Tu dużo miejsca...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Szkłowski, Wiktor 1980. Eisenstein, przeł. S. Pollak, Warszawa : WAiF
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.