celka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) I dzwonek klasztorny na wieczerzę znak dając, głuchym dźwiękiem po długich, wązkich rozlegał się korytarzach, a brzęcząc pękiem kluczów stara zakonnica skrzypiące drzwi celki odchyliła, oznajinując, że już czas do wyjścia. Ścisnąłem rękę tój drogićj matki, przytuliłem ją do serca, do ust moich, po raz ostatni pożegnałem ją w tój świeckićj sukni; ale to przywiązanie, ta miłość ku nićj nigdy się nie zmieniły, a odkąd zakonny przyodziałem habit, o ileż zbawienniej, święcićj, czulej ją kochałem. O! ci wszyscy, którzy sądzą, że tylko w świę...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Koźmian, Stanisław Egbert 1872. Pisma wierszem i prozą. T. 2, Poznań : Księgarnia J. K. Żupańskiego
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.