kawalarstwo

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Pozbawiony jest rubaszności swojskiego chowu oraz pieprznego kawalarstwa, nie gardzi natomiast demagogiczny aluzję, swawolny insynuacjy lub mniej wybrednymi chwytami, jak czepianie się nazwisk i wyglydu swoich ofiar, jeśli odpowiednia po temu sposobność się nawinie (np.: „Mówili o humorze ludzie posępni, smutni i ponurzy. Przemawiał Irzykowski z bródky, Kisielewski z bródky, Sieroszewski z bródky. Poza tym przemawiał bez bródki ale z tupetem» pan Krzewski”)...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Sakowski, Juliusz 1962. Asy i damy. Portrety z pamięci, Paryż : Księgarnia Polska
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.