klerk-wagant

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) dentów. Oto Paryż podejrzanych cieni pełzających po krętych uliczkach, jaki pokazał w swych wierszach z szerokiego, choć krótkiego życia ten ostatni potomek goliardów i klerków-wagantów, którzy od czterech wieków lepiej władali szklenicą niż uczonym cytatem, a kośćmi niż sylogizmem, gdy upadły ksiądz nożem żga zdeklasowanego studenta Viłlona w twarz, a ten jego śmiertelnie w pachwinę... Swoisty barwny obraz tętniącego pulsu...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Żurowski, Maciej (wyb.) 1968. Arcydzieła francuskiego średniowiecza, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.