laicko-pozytywistyczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) „filozofią zabobonnego dziecka”. Od siebie dodam, że zakłopotanie to świadczy też chyba o braku w polskiej kulturze dwudziestego wieku takich poważnych pisarzy i myślicieli religijnych, jak na przykład Rosjanie - Sołowiew, Bierdiajew, Szestow, czy Anglicy - T. S. Eliot, C. S. Lewis, Aldous Huxley. Obecność takich umysłowości nie mogłaby nie uczynić pewnego choćby wyłomu w polskiej laicko-pozytywistycznej formacji i nie osłabić zadufania tych, którzy od „filozofii zabobonnego dziecka” odwracają się z politowaniem. Ostatecznie trudno niezwykle inteligentnego i naukowo wykształconego Huxleya nazwać „zabobonnym dzieckiem”. Nawiasem mówiąc,...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Dorosz, Krzysztof 1989. Maski Prometeusza. Eseje konserwatywne, Londyn : Aneks
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.
Sąsiedztwo a tergo