pół-długi

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) skich. Ponieważ jednak w położeniu przed mocną i długą spółgłoską bezdźwięczną samogłoska ta musiała być wymawiana krótko, więc w ostatecznym rezultacie, wytworzyła się tu samogłoska pół-długa, którą w grafice niektórych zabytków staropolskich oddawano dość często, choć niezbyt konsekwentnie, podwojonemi literami: loos, potook...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Księga 1934. II Międzynarodowy Zjazd Slawistów (Filologów Słowiańskich). Księga referatów. Sekcja I – językoznawstwo, Warszawa : Druk. Bankowa
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.