portret-wytrych

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) W Krakowie „nie dopuszczono na przedstawienia przedwojennej inteligencji mówiącej po francusku”: ale także i tam, przed robotniczą publicznością, sukces „Cyda” był niebywały. Używano najrozmaitszych podstępów aby dostać się na salę : i tak w Warszawie, dwóch młodych ludzi weszło do teatru niosąc wielki portret Bieruta — oczywiście nikt nie śmiał ich zatrzymać. Po przedstawieniu znaleziono portret-wytrych porzucony w jakimś ciemnym korytarzu. Gra francuskich aktorów podobała się polskiej publiczności i dyskusje ,,specjalistów” w oficjalnych dziennikach czy Vilar jest „realistą” nikogo w Polsce nie obchodzą. Penchenier kończy swe sprawozdanie stwierdzeniem że Francja nie mogłaby mieć w Polsce lepszego ambasadora od teatru Vilara...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kultura - Kultura (Paryż)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.