przydarzeniowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) wskroś moje ciało, lecz już pozbawione mojej świadomości, pozbawione zdolności myślenia i uprzytamniania sobie czegokolwiek, łącznie z samym uprzytamnianiem, a więc tylko jako ciało martwe, wygaszone, wyzute z wszelkich śladów myślowej aktywności i zdolności do jej przedsiębrania. Na tym progu o charakterze zdarzeniowym albo raczej przydarzeniowym musi się zatrzymać i załamać, zniknąć, wbrew całemu swemu nastawieniu, i to zniknąć nieodwracalnie, wszelka postać mojej świadomości. I tak śmierć prezentuje mi się jako koniec mojej samodzielnej egzystencji, o ile się uważam przede wszystkim za istotę Świadomą siebie, myślącą dzięki swemu ciału i żyjącą swoim własnym ciałem, jego mocą. A do tego, aby ¡się za taką właśnie istotę uważać, mam je...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Szewczyk, Jan 1971. Filozofia pracy, Kraków : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.