psycho-cielesny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) że mu się przewinęła między rękami, jak nieobłaskawiona łasiczka”, 277) i weryzm psychologiczny („ks. Filipowi zrobiło się niechcący wesoło”, 261). Nie ma tu spraw wstydliwych, żadnego tabu — wszystko jest rzeczą ludzką. Obserwacja zewnętrznej motoryki człowieka prowadzi do głębi psycho-cielesnego organizmu, do synestezji (Werosia we wspomnieniu Filipa, „kiwająca się niby w bolesnych zamysł a c h”, 270). Przy tym ludzie, jak zauważył Koniński, nie są tu brani w ich aktualiach psychicznych, lecz w pewnej syntezie swej osobowości i przeżywanych stanów 282. Stąd także, z głębi siebie, przemawiają...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Drewnowski, Tadeusz 1981. Rzecz russowska. O pisarstwie Marii Dąbrowskiej, Kraków : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.