rymowanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) nym pomyśle, co w szczególnych obrazach i porównaniach wijących się wstęgą, jak fryza rzeźb oplatających kolumnę Trajana, sztuka rymowania przyprawiająca naślaclowników o rozpacz, co dobrze czuł Feliński, kiedy zazdroszcząc mistrzowi napisał: Zda się, źe nie ty rymu, lecz rym ciebie szuka,— a nakoniec ten szczęśliwy dar spoetyzowania niepoetyczuego przedmiotu w sposób, jaki robi klejnotnik, co gruby głaz szlifuje w niezliczone ścianki, aby odkradzionemi barwami tęczy olśniewał oczy: oto są własności pisarskiego daru Stanisława Trembeckiego...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Siemieński, Lucyan 1881a. Dzieła. T. 3-4, Warszawa : Nakł. i Druk. J. Ungra
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.