starowiecze

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) la. Jest to powieść mocno ekspresjonizująca i mocno zresztą sztuczna. Rytard interesuje nas jako autor opowieści tatrzańskich (pisał również sportowe), w których przewijają się elementy niesamowitości. Tak więc w Echu starowiecza znajdziemy niełatwy sposób zaklinania deszczu... Jest to o tyle ciekawe, że mało było i jest w Polsce opracowań sięgających do magii i wierzeń ludowych, poza całkowitymi banałami...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kuncewicz, Piotr 1991. Agonia i nadzieja. Literatura polska od 1918. T. 1, Warszawa : Officina
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.