wszechsprawczy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) nieważ jest tylko własna twarz. W obu skalach idzie więc nie (nie najpierw) o uchwycenie Całości, tylko najpierw 0 pełne zaistnienie podmiotu. Który, żeby móc objąć Całość, musiałby się poczuć przedtem jej Przyczyną. A ponieważ to wszechsprawcze poczucie okazuje się niemożliwe bez zewnętrznej aprobaty, więc najpierw ku niej napina swoje myślenie, z myślą o niej sporządza własne konstrukcje. Myśląc nieustannie określa warunki, na jakich może zostać przez innych (przez pozostałe podmioty, przez podmiot zbiorowy, przez podmiotowość w ogóle) przyjęty, warunki własnej skuteczności...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Falkiewicz, Andrzej 1982. Fragmenty o polskiej literaturze, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.