wykazik

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) przypadł jej do gustu. W rzeczy samej człowiek z niego dobry, szlachetny. Oświadczył się i wszystko, rzec można, jak należy. Caluśką wyprawę skrupulatnie obejrzał, wszystkie kufry do samego dna wywrócił, wykrzyczał Matrionę za to, że jednej salopy przed molami nie upilnowała. Mnie także wykazik swego mienia doręczył. Szlachetny człowiek, grzech by rzec o nim co złego. Podobał mi się, przyznaję, nad wyraz...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Czechow, Antoni 1956-1962. Dzieła. T. 1-11, [tłum. różni], Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.